Xhinët dhe njerëzit i kam krijuar vetëm që të Më adhurojnë. [Edh-Dharijat 51:56]

10.Urrejtja obligative e muslimanëve

Autor: Imam Muhammed bin Abdil-Uehab (v. 1206)

Shpjegues i librit: Imam Abdul-Aziz bin Abdullah bin Baz (v. 1420)

Sherh Thalathat-il-Usul, fq 16-18

Përktheu: Valdet Gashi

www.perlatmuslimane.com 

Çështja e tretë është një nga detyrat më të rëndësishme. Çdo burrë dhe grua muslimanë duhet ta dijë se nuk u lejohet të kenë dashuri ose t’i duan idhujtarët. Ai që i bindet Allahut dhe të dërguarit të Tij ﷺ dhe e adhuron vetëm Allahun -xhele ue ala- duhet të ketë armiqësi dhe urrejtje ndaj kufarëve për hir të Allahut. Atij nuk i lejohet që t’i miqësojë dhe t’i dojë ata.

Allahu -te ala- ka thënë:

لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ

Nuk gjen popull i cili beson në Allahun dhe në ditën e fundit, të bëjë miqësi me ata që i kundërvihen Allahut dhe të dërguarit të Tij edhe sikur ata të jenë baballarët e tyre, apo bijtë e tyre, apo vëllezërit e tyre, apo të afërmit e tyre.” El-Muxhadilah, 58:22

Kjo do të thotë se ti, Muhammed, nuk mund të gjesh besimtarë të vërtetë që janë në këtë mënyrë.

Allahu -te ala- ka thënë:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَىٰ أَوْلِيَاءَ ۘ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ

”O ju që besuat! Mos zini miq as jehudët, e as nasarat (krishterët). Ata janë miq të njëri-tjetrit. E kush prej jush i miqëson ata, ai është prej tyre. Vërtet Allahu nuk vë në rrugë të drejtë popullin zullumqar.” El-Maideh, 5:51

قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرَاهِيمَ وَالَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَاء مِنكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاء أَبَدًا حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ

“Ju e keni shembullin më të mirë Ibrahimin dhe te ata që ishin me të, kur i thanë popullit të vet: “Ne tërhiqemi prej jush dhe prej asaj që adhuroni pos Allahut, nuk besojmë tuajën, prandaj ndërmjet nesh e jush armiqësia dhe urrejtja është e hapët derisa ta besoni vetëm Allahun.” El-Mumtahineh, 60:4

Prandaj është e detyrueshme urrejtja dhe armiqësia ndaj armiqve të Allahut, dhe miqësia e dashuria ndaj besimtarëve. Besimtari i do besimtarët e Allahut dhe robërit e devotshëm dhe bashkëpunon me ta në të mirë.

Njëkohësisht ai i urren dhe ndien neveri ndaj armiqve të Allahut dhe ka armiqësi ndaj tyre edhe pse ai i thërret ata në Islam dhe i lejon ata të jetojnë në vendin e tij me kusht që ata të paguajnë xhizjen (një shumë të hollash). Kjo është p.sh. detyrë e pushtetarit. I dërguari ﷺ morri pagesa nga jehudët, nasarat (të krishterët) dhe adhuruesit e zjarrit me kusht që ata të jetojnë nën pushtetin e tij. Një pagesë e tillë merret për mirëqenien e muslimanëve, e jo nga dashuria për kufarët. Këtë pagesë ata duhet ta paguajnë nëse refuzojnë të konvertohen në Islam. Ata në këtë rast nuk duhet të luftohen. Megjithëkëtë, ata duhet të urrehen dhe nuk duhet dashur. Dhe në qoftë se ata refuzojnë të konvertohen në Islam dhe refuzojnë të paguajnë pagesën atëherë duhet të luftohen nëse ekziston mundësia për ta bërë këtë. Këto gjykime, megjithatë, vlejnë vetëm për jehudët, nasarat (të krishterët) dhe adhuruesit e zjarrit.

Ndërsa lidhur me gjithë paganët e tjerë, nuk pranohet asnjë pagesë prej tyre. Ata duhet të luftohen derisa të konvertohen në Islam. Shembuj të këtyre grupeve janë adhuruesit e idhujve dhe komunistët. Ata siç thashë duhet të luftohen nëse ekziston mundësia për ta bërë këtë.

Allahu -subhaneh- ka thënë:

وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لاَ تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلّه فَإِنِ انتَهَوْاْ فَإِنَّ اللّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

”Luftoni ata derisa të mos mbetet idhujtari (besimi i kotë), e i tërë adhurimi të bëhet vetëm për Allahun.” El-Enfal, 8:39

انْفِرُواْ خِفَافًا وَثِقَالاً وَجَاهِدُواْ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ

“Dilni në luftë, qofshi të shëndoshë ose të sëmurë dhe luftoni me pasurinë e jetën tuaj në rrugën e Allahut. Kjo është më e mire për ju, veç sikur ta dinit! Teube, 9:41

فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ ۚ فَإِنْ تَابُوا وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ

“E kur të kalojnë muajt e shenjtë, luftoni idhujtarët kudo që t’i gjeni, robëroni dhe ngujoni ata, e vijuni pritë në çdo shteg. Në qoftë se pendohen, e falin namazin dhe e japin zekatin, atëherë ua lëshoni rrugën, se vërtet Allahu është gjithnjë Falës, Mëshirues.” Teube, 9:5

Ka shumë ajete të ngjashme.

Allahu -subhaneh- urdhëron luftë nëse ka kapacitet për të luftuar.

Allahu -azze ue xhel- gjithashtu ka thënë:

لاَ يُكَلِّفُ اللّهُ نَفْسًا إِلاَّ وُسْعَهَا

”Allahu nuk e ngarkon njeriun përtej mundësive të tij.” El-Bekare, 2:286

فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ

”Prandaj frikësojuni Allahut sa të mundeni.” Et-Tagabun, 64:16

Profeti ﷺ vetë nuk i luftoi idhujtarët derisa ai nuk ishte në gjendje që ta bëjë këtë. Pastaj, Allahu -te ala- tha:

أُوْلَئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُم بِرُوحٍ مِّنْهُ

Ata janë që në zemrat e tyre (Allahu) ka skalitur besimin dhe i ka forcuar me shpirt (dritë, udhëzim të vërtetë) nga Vetë Ai. El-Muxhadilah, 58:22

Do të thotë, Ai i forcoi ata me forcën e Tij.

Shpërndaje: