Xhinët dhe njerëzit i kam krijuar vetëm që të Më adhurojnë. [Edh-Dharijat 51:56]

48.Dhënia ushqim familjes së të vdekurit

Imam Muhamed bin Muhamed El-Hanbeli El-Menbaxhi
Teslijetu Ehlil-Mesaib
Përktheu: Valdet Gashi
www.perlatmuslimane.com

Furnizimi i familjes së të vdekurit me ushqim është prej tipareve të mira të Sheriatit të cilën profeti ﷺ kumtoi. Familja e të vdekurit nuk duhet të merret me përgatitjen e ushqimit për njerëzit. Përkundrazi profeti ﷺ urdhëroi njerëzit që ta furnizojnë familjen e të vdekurit me ushqim. Kjo është një nga karakteret dhe tiparet më fisnike. Kjo ua lehtëson gjendjen familjes së të vdekurit dhe ua forcuan zemrat atyre. Fatkeqësia e tyre i ka angazhuar dhe larguar nga përgatitja e ushqimit për veten e tyre. Çfarë të themi që ata t’u përgatisin ushqim të tjerëve dhe të kujdesen për ta? Familja e të vdekurit pushon në dy mënyra kur ata furnizohen me ushqim:

E para: Ata duhet të preokupohen me të vdekurin, ta përgatitin, ta pastrojnë, ta qefinosin, t’ia falin namazin e xhenazes, ta bartin dhe ta varrosin. Kjo është e mjaftueshme për ta që të mos kenë nevojë të merren me njerëz të tjerë.

E dyta: Ata nuk shpenzojnë. Kjo ia lehtëson familjes së të vdekurit. Sot shpenzohen shumë të holla para se të varroset i vdekuri. Prandaj nuk duhet bashkuar dy humbje.

Ka argumente nga sunneti se duhet furnizuar familjen e të vdekurit me ushqim pavarësisht nëse i ndjeri ishte në udhëtim apo në qytetin e tij, dhe pavarësisht nëse pasuria shkon në humbje apo jo. Ka përgëzim për atë që e furnizon familjen e të vdekurit me ushqim. Ai që bën këtë pason sunnetin e të dërguarit të Allahut ﷺ.dhe i nënshtrohet urdhrit të tij. Imam Ahmedi transmetoi në Musnedin e tij përmes Abdullah bin Xhafer -radijAllahu anhu- i cili tha:

“Kur u përhap lajmi se Xhaferi -radijAllahu anhu- ishte vrarë.

Profeti ﷺ tha:

Përgatisni ushqim familjes së Xhaferit sepse atyre u ka ndodhur diçka që i preokupon ata.”

Transmeton Ahmedi (6/266), Ebu Daudi (3132) dhe Tirmidhi (998) i cili tha se hadithi është hasen.

Është transmetuar se Abdullah bin Ebi Bekr tha: “Ky sunnet ka ekzistuar tek ne derisa disa e braktisën atë.”

Shpërndaje: