Xhinët dhe njerëzit i kam krijuar vetëm që të Më adhurojnë. [Edh-Dharijat 51:56]

55.Ekspetida te pusi Ma’uneh

Imam Ismail Ibn Kethir ed-Dimeshkij (v. 774)

Burimi: el-Fusul fi Sirat-ir-Rasul, fq. 65-66

Përktheu: Valdet Gashi

www.perlatmuslimane.com

Në muajin Safar, i dërguari dërgoi një ekspeditë te pusi Ma’uneh. Përpara kësaj, Ebu Bara Amir bin Malik kishte ardhur në Medine dhe u takua me të dërguarin e Allahut i cili shfrytëzoi rastin për ta ftuar atë në Islam. Por njeriu as nuk hyri në Islam e as nuk u distancua nga Islami, por tha: “O i dërguari i Allahut! Po t’i kishe dërguar shokët tuaj tek banorët e Nexhdit për t’i thirrur ata në fenë tuaj, ata ndoshta do t’u kishin përgjigjur atyre.” Pastaj ai tha: “Kam frikë nga banorët e Nexhdit për ta.” Ebu Bera tha: unë do t’i mbrojë ata.”1

Sipas Ibn Is’hakit, ai dërgoi dyzet sahabij. Në Bukhari dhe Muslim përmenden shtatëdhjetë sahabij, e cila është e saktë. Si udhëheqës i tyre u zgjodh el-Mundhir bin Amr nga fisi Benu Sa’adeh. Ky grup i përkiste muslimanëve më të mirë dhe më të shquar dhe dijetarëve të tyre. Ata bënë stacionim tek pusi Ma’uneh, që shtrihej midis tokave përkatëse të Benu Amir dhe Benu Sulejm. Pastaj, ata ia dërguan letrën e të dërguarit të Allahut përmes Haram bin Milhan, vëllai i Umm Sulejmit, tek armiku i Allahut, Amir bin et-Tufejl. Madje as pa e shikuar letrën, ai urdhëroi që Harami të vritet dhe një burrë e theri atë me një shtizë. Kur Harami pa gjakun e tij duke rrjedh me vrull, ai bërtiti:

“Betohem në Zotin e Qabes! Unë kam fituar!”

Pastaj armiku i Allahut Amir Benu Amir urdhëroi që të sulmohen të tjerët. Por, pasi që ata kishin besë me Ebu Beran, ata refuzuan t’i bindeshin urdhrave të tij. Rrjedhimisht, ai urdhëroi Benu Sulejmin me të njëjtën gjë i cili iu bind urdhrave të tij si kujtim i Ri’l dhe Dhakuan. Sahabët e të dërguarit të Allahut u rrethuan. Idhujtarët vranë çdo njërin përveç Ka’b bin Zejdin nga fisi Benu Naxhar të cilin e bartën nga kufomat. Ai jetoi derisa ra në betejën e Hendekut.

Amr bin Umejjeh edh-Dhamri dhe el-Mundhir bin Muhammad bin Ukbeh, të cilët ndërkohë kullosnin bagëtinë e muslimanëve, panë se si zogjtë lëviznin rreth fushës së betejës. El-Mundhir bin Muhammed shkoi atje dhe sulmoi idhujtarët derisa edhe ai u vra me shokët e tij. Amr bin Umejjeh, nga ana tjetër, u kap. Kur ai i tregoi se ai ishte nga fisi Mudhar, Amir e liroi atë në emër të nënës së tij e cila ishte e detyruar të lirojë një skllav.

Gjatë rrugës për në shtëpi, Amr bin Umejjeh u vendos në një hendek me hije në Karkarah. Pas një kohe, dy burra erdhën nga fisi Benu Kilab dhe bënë të njëjtën gjë. Një tjetër mendim është se ata ishin nga fisi Benu Sulejm. Pasi që burrat kishin fjetur, ai i vrau që të dytë si hakmarrje për shokët e tij. Megjithatë, burrat kishin lidhur marrëveshje me të dërguarin e Allahut për të cilën ai nuk ishte në dijeni. Kur arriti ai i tregoi për incidentin të dërguarit të Allahut i cili tha:

“Ti ke vrarë dy burra gjakun e të cilëve unë do të paguaj.”

Është transmetuar në mënyrë autentike se kjo ishte arsyeja për ekspeditën kundër fisit Benu en-Nadhir.


1 El-Bejhaki në “Dala’il-un-Nubuueh” (3/339).

Shpërndaje: