Xhinët dhe njerëzit i kam krijuar vetëm që të Më adhurojnë. [Edh-Dharijat 51:56]

6.Fillimi i shpalljes

Imam Ibn Kethir ed-Dimeshkij (v. 774)
Burimi: El-Fusul fi Sirat-ir-Rasul, fq. 18-22
Përktheu: Valdet Gashi
www.perlatmuslimane.com

Kur Allahu (Te ala) dëshiroi të mëshiroj dhe të nderoj robërit duke ua dërguar profetin (salAllahu alejhi ue selem), e bëri atë që të kërkonte vetminë. Kështu ai e kishte zakon të bënte ibadet ne shpellën Hira. Kështu bëhej ibadeti në atë kohë, gjë të cilën Ebu Talibi e përmendi në poemën e tij të famshme të quajtur “el-Lamijjah”.

E vërteta e befasoi atë kur ai ishte në Hira. Ishte muaji i Ramazanit. Ai ishte atëherë dyzet vjeç. Ai u befasua nga engjëlli që i tha: “Lexo.” Ai (salAllahu alejhi ue selem) u përgjigj: “Unë nuk di të lexoj.” Engjëlli shtypi atë derisa e rëndoi. Pastaj ai e lëshoi atë dhe i tha: “Lexo.” Ai (salAllahu alejhi ue selem) u përgjigj: “Unë nuk di të lexoj.” Kjo ndodhi tri herë. Pas kësaj ai tha:

اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ عَلَّمَ الْإِنسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ

”Lexo me emrin e Zotit tënd, i Cili krijoi (çdo gjë). Krijoi njeriun prej një gjaku të ngjizur (në mitrën e nënës). Lexo! Se Zoti yt është më bujari! Ai që e mësoi (njeriun) të shkruajë me pendë. Ia mësoi njeriut atë që nuk e dinte.”1

I dërguari i Allahut (salAllahu alejhi ue selem) shkoi në shtëpi duke u dridhur. Ai i tregoi Hatixhes se çfarë kishte ndodhur dhe tha:

“Kisha frikë për mendjen time.” Ajo e qetësoi atë, duke thënë: “Gëzohu! Betohem në Allahun se Ai nuk do të poshtërojë ty. Sepse ti i ruan lidhjet familjare, e flet të vërtetën, kujdesesh dhe ndihmon në fatkeqësi.”

Ajo përmendi disa cilësi të bukura që i përkisnin karaktereve të tij (salAllahu alejhi ue selem) për të treguar se ajo e besonte atë, për ta qetësuar dhe për ta ndihmuar atë me të vërtetën. Prandaj, ajo ishte njeriu i parë që e besoi atë. Allahu qoftë i kënaqur me të dhe nderoftë atë.

Pastaj kaloi një kohë aq sa dëshiroi Allahu pa përjetuar i dërguari i Allahut (salAllahu alejhi ue selem) diçka. Shpallja iu ndal pas së cilës shkonte shpesh në male të hidhej nga majat malore. Ajo që e bëri atë të ndjehen kështu ishte dëshira e madhe dhe gëzimi që ai përjetoi nga shpallja e Allahut. Një mendim thotë se shpallja u ndal për dy vite ose edhe më gjatë. Pas kësaj, engjëlli iu shfaq atij. Ai ishte ulur në një karrige mes qiellit dhe tokës. Ai e qetësoi atë dhe i tregoi atij se ai me të vërtetë është i dërguari i Allahut. Kur i dërguari i Allahut (salAllahu alejhi ue selem) e pa engjëllin, ai u frikësua dhe shkoi tek Hatixhja dhe tha: “Më mbulo! Më mbështjell!” Atëherë Allahu i shpalli atij:

يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنذِرْ وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ

”O ti i mbuluar! Ngrihu dhe tërhiqu vërejtjen (duke i thirrur). Dhe madhëroje Zotin tënd! Dhe rrobat tua pastroi!”2

Periudha e parë ka të bëjë vetëm me shpalljen. Pastaj Allahu e urdhëroi atë në këtë ajet që të paralajmërojë popullin e tij dhe që ti thërret ata në fenë e Allahut. Profeti (salAllahu alejhi ue selem) e morri këtë përgjegjësi shumë seriozisht dhe iu bind Allahut në mënyrën më të përsosur. Ai i thirri të moshuarit dhe të rinjtë në fenë e Allahut (Subhanehu ue Te ala), të lirët dhe skllevërit, meshkujt dhe femrat, zezakët dhe të bardhët. Nga çdo fis iu përgjigjën atij robërit e Allahut. I pari prej tyre ishte Ebu Bekri (radijAllahu anhu). Ai quhej Abdullah bin Uthman et-Tejmi. Ai i dha mbështetjen e tij për fenë e Allahut. Përgjatë dijes dhe urtësisë ai thirri në fe së bashku me të (salAllahu alejhi ue selem). Në mesin e atyre që u konvertuan në Islam përmes Ebu Bekrit ishin Uthman bin Afani, Talha dhe Sad bin Ebi Uakasi.

Ndërsa Aliu ai ishte i ri kur ai u konvertua në Islam. Një mendim thotë se ai ishte tetë vjeçar. Një tjetër thotë se ai ishte më i rritur se kaq. Një mendim i tretë thotë se ai u konvertua në Islam para Ebu Bekrit. Një mendim i katërt e mohon këtë. Sidoqoftë konvertimi i tij në Islam nuk ishte sikurse konvertimi i Ebu Bekrit sepse ai jetoi së bashku me të dërguarin e Allahut (salAllahu alejhi ue selem). Profeti e mori Aliun nga xhaxhai i tij, në mënyrë që t’ia lehtësojë atij gjendjen. Gjithashtu u konvertuan Hatixhjah dhe Zejd ibn el-Haritheh.

Prifti Uarakah bin Neufel gjithashtu u konvertua në Islam. Ai e konfirmoi shpalljen e cila iu dha të dërguarit (salAllahu alejhi ue selem) dhe dëshironte që ai ishte të ishte i ri në moshë. Kjo ndodhi në fillim të shpalljes. Tirmidhi transmeton se i dërguari i Allahut (salAllahu alejhi ue selem) e pa atë në ëndërr dhe se ai ishte në një gjendje të mirë3. Një hadith tjetër thotë:

“Unë e pashë priftin me rroba të bardha.”

Bukhari dhe Muslimi kanë transmetuar se Hatixhja shkoi me profetin (salAllahu alejhi ue selem) tek ai. Profeti (salAllahu alejhi ue selem) i rrëfeu atij se çfarë kishte parë nga Xhibrili alejhis-selam. Atëher Uraka bin Neufel i tha: “Ai është Namusi (engjulli) që u dërgua tek Musa bin Imrani.”

Ata zemrat e të cilëve Allahu ua hapi për Islamin u konvertuan në Islam duke e parë dritën dhe qartësinë e tij. Kjo shpiu që paganët mendjelehtë të Mekës t’i keqtrajtojnë ata dhe t’i torturojnë. Allahu e mbrojti dhe e ruajti të dërguarin e Tij me anë të xhaxhait të tij Ebu Talibit. Ebu Talibi ishte fisnik dhe mesi i tyre e dëgjonin atë. Ata nuk guxonin që ti bënin diçka Muhammedit (salAllahu alejhi ue selem). Sepse ata e dinin se sa shumë Ebu Talibi e donte atë. Me urtësinë e Tij, Allahu e bëri që Ebu Talibi të vdesë në fenë e popullit të tij sepse kjo ishte urtësia e Tij e dobishme. I dërguari i Allahut (salAllahu alejhi ue selem) thirri në Islam ditë e natë në mënyrë të hapur dhe të fshehur. Askush nuk mund ta ndalonte nga kjo dhe për hir të Allahut ai nuk brengosej për mosmiratimin e të tjerëve.


1 96:1-5.
2 74:1-4.
3 Tirmidhi (2288). I dobët sipas Albanit.

Shpërndaje: