“Nuk i kam krijuar xhinët dhe njerëzit veçse që të më adhurojnë Mua.” [Edh-Dharijat 51:56]

Dalja  e gruas nga shtëpia në rast nevoje

Alameh Abdurr-Rrahman bin Nasir es-Sa’di (v. 1376)

Burimi: Tejsir-ul-Kerim, fq. 619

Përktheu: Valdet Gashi

Allahu (azze ue xhel) ka thënë:

وَلَمَّا وَرَدَ مَاء مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ أُمَّةً مِّنَ النَّاسِ يَسْقُونَ وَوَجَدَ مِن دُونِهِمُ امْرَأتَيْنِ تَذُودَانِ قَالَ مَا خَطْبُكُمَا قَالَتَا لَا نَسْقِي حَتَّى يُصْدِرَ الرِّعَاء وَأَبُونَا شَيْخٌ كَبِيرٌ

”E kur arriti ujin e Medjenit, aty gjeti një grumbull njerëzish që po i jepnin bagëtisë ujë, e pak më larg prej tyre vërejti dy gra që po i ndalnin (kafshët e tyre) e u tha: ”E çka është puna e juve dyjave?” Ato që të dyja i thanë: ”Ne nuk u japim ujë deri që të largohen barinjtë, kurse babai ynë është shumë i vjetër!” 28:23

Ajeti dëshmon se gruas i lejohet të dal jashtë shtëpisë për tu kujdesur për detyrimet e saj të nevojshme dhe të bisedoj me burra të huaj nëse tema e bisedës është e lejuar, të cilën mes të tjerash e vepruan motra e Musait dhe bijat e burrit në Medjen.

Shpërndaje:

Dela på facebook
Dela på whatsapp
Dela på telegram