“Nuk i kam krijuar xhinët dhe njerëzit veçse që të më adhurojnë Mua.” [Edh-Dharijat 51:56]

Gjykimi që gratë të shkojnë në banja publike

Imam Xhemal-ud-Din bin el-Xheuzi (v. 597)

Burimi: Ahkam-un-Nisa, fq. 26-30

Përgatiti: www.perlatmuslimane.com

Ebuz-Zubejr transmeton nga Xhabiri (radija Allahu anhu), i cili tregon se i dërguari i Allahut ka thënë:

”Kush beson Allahun dhe në ditën e fundit nuk duhet të shkojë në hamam pa një mbulesë rreth këllqeve. Kushdo që beson Allahun dhe në Ditën e Fundit nuk duhet të lerë gratë e tij të hynë në hamam. Kushdo që beson Allahun dhe në ditën e fundit nuk duhet të ulet në tryezën në të cilën shërbehet alkooli.”

Kur Umer bin Abdul-Aziz e dëgjoi këtë hadith gjatë kalifatit të tij, ai i dërgoi një lajmëtar tek Ebu Bekr bin Hazma për ta pyetur Muhammed bin Thabit në lidhje me këtë hadith. Pasi ai e kishte pyetur atë, ai ia ktheu një letër Umerit i cili, nga ai çast, i ndalojë gratë që t’i vizitojnë banjat-publike.

Salim ka thënë se gratë nga Himsi kishin vizituar Aishen (radija Allahu anha).

Aishah u tha atyre: ”Siç duket, ju i vizitoni banjat-publike!”

Ato thanë: ”Po.”

Atëherë ajo tha:

”Kam dëgjuar të dërguarin e Allahut duke thënë: 

”Nuk një grua që zhvesh rrobat e saj jashtë shtëpisë së burrit të saj, vetëm se ka thyer premtimin e saj ndaj Allahut (azze ue xhel).”

Mahreh gruaja e Uehb el-Kinaniut ka thënë:

”Hymë tek Aishah (radija Allahu anha) kur ajo më pyeti: Siç duket ju jeni gra që vizitoni banjat-publike?”

Ato thanë: ”Po.”

Me të dëgjuar këtë, Aishah e thirri një robëreshë dhe ajo i nxori ato jashtë.”

Disa nga kolegët tanë, prej Hanbelive, i kanë ndaluar gratë për të vizituar banjat-publike, nëse nuk kanë ndonjë sëmundje që mund të shërohet vetëm në to.

E njëjta vlen edhe në rast se gruaja ka nevojë për t’u larë pas periudhës menstruale ose pas nifasit, ose kur është koha shumë e ftohtë dhe është vendi i vetëm në të cilin ka ujë të nxehtë dhe arsye të tjera ngjashme.

Kjo është e vështirë për gratë e sotme të cilat janë mësuar dhe edukuar në banjë-publike. Megjithatë, kjo nuk është e vështirë për arabët që nuk e din se çfarë është banja-publike.

Ka dy arsye për këtë gjykim të ashpër:

E para: Kjo do të thotë të hysh në një shtëpi të huaj, e cila paraqet një rrezik në vetvete.

E dyta: Kjo do të thotë të shfaqësh pjesët e ndaluara të trupit , ndërsa nuk ka asnjë garanci se dikush nuk mund të sheh.
Në rast se rreziku nuk ekziston dhe askush nuk mund t’i shohë pjesët e ndaluara të trupit dhe ka nevojë për banjë-publike, atëherë konsiderohet e lejuar pa asnjë të keqe.

E në rast se nuk ka nevojë, kjo konsiderohet vepër e urryer duke u bazuar në atë që kemi përmendur më herët. Gratë injorante në përgjithësi nuk kanë turp që të tregojnë auretin e tyre para nënave të tyre, motrat dhe vajzave të tyre.

Në vend të kësaj ato thonë: ”Këto janë të afërmet tona!”

Pra femra duhet ta dijë se, kur t’i mbushë ajo shtatë vjet, asaj nuk i lejohet t’ia tregojë auretin e saj nënës, motrës apo dikujt tjetër.

Shpërndaje: