“Nuk i kam krijuar xhinët dhe njerëzit veçse që të më adhurojnë Mua.” [Edh-Dharijat 51:56]

Kjo ndodh kur pyetën njerëzit që nuk duhet të pyetën

Imam Salih bin Feuzan el-Feuzan 

Sherh Ighathat-il-Lahfan (14)

Burimi: http://www.alfawzan.af.org.sa/sites/default/files/ighastah-29-12-1434_0.mp3

Përktheu: Valdet Gashi 

 www.perlatmuslimane.com

Pyetje: Unë dhe nëna ime e kemi kryer haxhin këtë vit. Kemi dëgjuar se si disa studentë thanë se është e lejuar për të hedhur guralecët (në xhemarat) para drekës ditën e dymbëdhjetë. Prandaj ne e shfrytëzuam rastin i hodhëm guralecët dhe bëmë tavaf para drekës. Cili është gjykimi mbi haxhin tonë?

Përgjigje: Gjatë ditëve të teshrikut nuk është e lejuar për të hedhur guralecët para drekës sepse koha ende nuk ka filluar. Kjo është sikurse ta falësh namazin para se të ketë hyrë koha e tij. Koha e hedhjes së guralecëve fillon kur dielli ta ketë lënë zenitin, që do të thotë kur të ketë hyrë dreka. I dërguari ﷺ dhe shokët e tij pritnin derisa të ketë hyrë koha. Ata nuk hidhnin gurët deri sa dielli ta kishte braktisur zenitin. Ai hodhi guralecët para se ta falte drekën. Së pari ai ﷺ hodhi guralecët dhe pastaj fali namazin e drekës. Kjo është koha për hedhjen e guralecëve.

Ai që hedh guralecët para se dielli ta braktis zenitin, ai hedh guralecët para se të ketë hyrë koha dhe prandaj veprimi është i pavlefshëm. Ai është i detyruar që të bëjë dëmshpërblimin dy herë. Një herë për hedhjen e guralecëve para kohës së vet dhe një herë për tavafin përfundimtarë që duhet të jetë rituali i fundit. Personi ende nuk ka hedhur guralecët pasi që dielli ta ketë braktisur zenitin. Prandaj ai duhet të bëjë dy dëmshpërblimin; një për hedhjen e guralecëve dhe një për tavafin përfundimtarë. Këtu i keni frytet e të pyeturit njerëzit që nuk janë të besueshëm dhe njerëz injorantë apo njerëzit që i marrin me lehtësi gjërat dhe çështjet.

Shpërndaje:

Dela på facebook
Dela på whatsapp
Dela på telegram