“Nuk i kam krijuar xhinët dhe njerëzit veçse që të më adhurojnë Mua.” [Edh-Dharijat 51:56]

Larja e dhëmbëve me pastë dhe përdorimi i pikave për veshë, sy dhe hundë gjatë agjërimit?

Imam Abdul-Aziz bin Abdullah bin Baz (v. 1420)

Burimi: Erkanul-Islam, fq. 257-275

 www.perlatmuslimane.com

Pyetje: Cili është gjykimi që të lahen dhëmbët me pastë dhëmbësh dhe për përdorimin e pikave për vesh, hundë dhe sy? Çka duhet të bëjë agjëruesi në qoftë se ai ndien shijen e tyre në fyt?

Përgjigje: Përdorimi i pastës së dhëmbëve nuk e prish agjërimin. Kjo është e njëjta gjë sikurse larja e dhëmbëve me sivak. Megjithatë, nëse pasta shkon poshtë në fyt pa qëllim ai nuk është i detyruar ta kompensojë këtë ditë.

E njëjta gjë vlen edhe për pikat e veshëve dhe të syve. Sipas mendimit më të saktë ato nuk e prishin agjërimin por nëse ndihet shija e tyre është më e sigurt që të kompensohet ajo ditë, por nuk është e detyrueshme sepse ato nuk kanë të njëjtin efekt sikurse ushqimi dhe pija.

Në lidhje me pikat e hundës nuk është e lejueshme përdorimi i tyre.

Profeti ka thënë:

“Fute ujin thellësisht në hundë (gjatë marrjes abdes), përveç nëse je agjërueshëm.” [1]

Duke u bazuar në këtë personi i cili ka përdorur pikat e hundës gjatë agjërimit duhet ta kompensojë këtë ditë.


Ebu Daudi (142), Tirmidhi (788), Nesai (1/66) dhe Ibn Maxheh (407).

Shpërndaje: