“Nuk i kam krijuar xhinët dhe njerëzit veçse që të më adhurojnë Mua.” [Edh-Dharijat 51:56]

Në lidhje me përdorimin e fjalës “sikur’’

Imam Abdurr-Rrahman bin Nasir es-Sa’di (v. 1376)

Burimi: El-Kaulul Sedid, Sherh Kitabu Teuhid, kapitulli 56, fq. 268

www.perlatmuslimane.com

Ebu Hurejra transmeton se i dërguari i Allahut ﷺ ka thënë:

”Nëse sprovohesh me diçka, mos thuaj:

”Sikur të kisha bërë këtë, do të ishte kështu e do të ishte ashtu”, por thuaj:” Allahu e kishte caktuar këtë dhe Ai bën atë që dëshiron”, pasi në të vërtetë fjala ”Sikur” i hap punë shejtanit.” [Muslimi, hadithi nr 2664].

Dije se përdorimi i fjalës ”sikur” ndodh në dy raste:

1-rasti kur është e ndaluar dhe qortohet përdorimi i kësaj fjale dhe 2-rasti kur pëlqehet dhe është e lavdëruar përdorimi i kësaj fjale.

Sa i përket rastit kur qortohet përdorimi i kësaj fjale, është kur robi bën diçka që nuk i pëlqen ose i ndodh diçka  që nuk i pëlqen dhe kështu ai thotë: ”Sikur të kisha bërë këtë, do të ishte kështu”, dhe kjo është prej punëve të shejtanit për dy arsye ndaj të cilave duhet të kihet kujdes:

E para prej tyre është se ajo hap derën e keqardhjes, pakënaqësisë dhe pikëllimit, derë e cila duhet të qëndrojë e mbyllur pasi që nuk ka asnjë dobi nga këto gjëra.

E dyta është se përdorimi në këtë rast i fjalës ”sikur”, tregon edukatë të keqe me Allahun dhe pakënaqësi me caktimin e Tij, pasi të tëra çështjet dhe ngjarjet që ndodhin, si ato më të voglat dhe ato më të parëndësishmet e deri tek çështjet e mëdha dhe të rëndësishme, ndodhin me urdhrin dhe caktimin e Allahut. Çdo gjë që ndodh, patjetër që do të ndodhte dhe nuk mund të supozohet që ajo gjë nuk mund të ndodhte, prandaj në këtë rast thënia ”sikur të ishte kështu apo sikur të bëja kështu, do të ishte ashtu…”, me thënien e  kësaj fjale, robi  tregon një lloj kundërshtimi dhe një lloj dobësie në imanin e tij karshi urdhrit dhe caktimit të Allahut. Dhe nuk ka dyshim që robi nuk e plotëson imanin e tij dhe as teuhidin e tij përveçse me braktisjen e këtyre dy gjërave të lartpërmendura.

Përsa i përket përdorimit të lavdërueshëm të fjalës ”sikur”, është atëherë kur robi shpreson dhe kërkon të mirën siç është thënia e të dërguarit të Allahut (ﷺ):”Sikur ta dija atë që mora vesh tani, nuk do ta kisha marrë kurbanin me vete dhe do ta kisha përfunduar gjendjen e ihramit me Umre” [Bukhari, hadithi nr 2505, 2506], ose thënia e tij në lidhje me njeriun që dëshiron të kryej vepra të mira si p.sh ku thotë:

”Sikur të kisha pasurinë e filanit, atëherë do të bëja me këtë pasuri si filani.” [Bukhari, hadithi nr 7232],

ose fjala e tij në lidhje me tregimin e Musait me Hidrin:

”Sikur vëllai im Musa të kishte duruar,  Allahu do të na tregonte më shumë nga historia e tyre.” [Bukhari, hadithi nr 3401 dhe Muslimi, hadithi nr 2380].

Pra nëse shprehja ”sikur…” thuhet duke dëshiruar të mirën, në këtë rast thënia e saj është e pëlqyer dhe e lavdëruar, ndërsa nëse thuhet duke dëshiruar të keqen, atëherë në këtë rast është e ndaluar dhe e qortuar. Pra përdorimi i shprehjes ”sikur..” është në varësi të kontekstit në të cilin përdoret. Nëse përdoret në kontekstin e mërzisë, pikëllimit, imanit të dobët në lidhje me urdhrin dhe caktimin e Allahut apo dhe kur dëshiron të keqen, atëherë është e ndaluar dhe e qortuar, por nëse përdoret në kontekstin e shpresës dhe dëshirës për arritjen e të mirës, udhëzimit dhe orientimit, atëherë është e pëlqyer dhe e lavdëruar.

Shpërndaje:

Dela på facebook
Dela på whatsapp
Dela på telegram