Xhinët dhe njerëzit i kam krijuar vetëm që të Më adhurojnë. [Edh-Dharijat 51:56]

20.Më mirë të mos praktikohet azli

Imam Muhamed Nasir-ud-Din el-Albani (v. 1420)
Edeb-uz-Zifaf
Përktheu: Valdet Gashi
www.perlatmuslimane.com

Është më mirë të mos praktikohet azli për shkak të arsyeve të mëposhtme:

1 – “Gruaja humbet kënaqësinë e saj.”

Këtë hadith e përmendi Hafidh Ibn Haxheri në “Fet’h-ul-Bari”.

Ndërsa nëse ajo pajtohet ndodhin këto:

2 – Humbin disa nga qëllimet e martesës e që është shtimi i pasardhësve të umetit të profetit tonë .

Ai ka thënë:

”Martohuni me gra të dashura dhe frytdhënëse. Unë do të garojë me ju ndaj popujve të tjerë në ditën e gjykimit.”1,2

Profeti e përshkroi azlin duke thënë:

“Azli është varrosja e porsalindurve për së gjalli fshehtazi.”3

Prandaj ai preferoi që kjo të mos praktikohet.

Ebu Seid el-Khudri -radijAllahu anhu- ka thënë: “Një rast iu përmend azli të dërguarit të Allahut ﷺ.

Ai ﷺ tha: “Pse ndonjëri prej jush e praktikon azlin?”

Ai nuk tha: “Asnjëri prej jush mos ta praktikojë azlin.”

Në një transmetim tjetër thuhet:

“Ju me siguri e bëni këtë, ju me siguri e bëni këtë. Nuk ka rëndësi nëse e praktikoni azlin apo jo sepse çdo shpirt që është caktuar që të lind deri në ditën e kijametit, do të lind.“4


1 Kjo do të thotë garim për të arritur umetin më të madh. Prandaj duhet martuar me gra të dashura dhe frytdhënëse. Këto dy karakteristika theksojnë se gratë sterile janë të padëshirueshme, ndërsa gratë jo të dashura janë të pavlefshme, thuhet në “Fejdh-ul-Kadir”.

2 Hadithi është i saktë, transmetohet nga Ebu Daudi (1/320), Nesai (2/71) dhe el-Muhamili në “el-A’mel (2)” nëpërmjet Ma’kal bin Jesar, Hakimi (2/162) e ka vërtetuar atë dhe është mbështetur nga Dhehebi, është transmetuar gjithashtu nga Ahmedi (3/158), Seid bin Mensur dhe Tabarani në “el-Eusat”, Bejhaki (7/81) e transmetoi atë nëpërmjet Enesit dhe u vërtetua nga Ibn Hibani (1228).

El-Hejthem ka thënë: “Zinxhiri i transmetimit është i mirë.” (Mexhmu-uz-Zeue’id (4/258)). 

Megjithatë kjo mund të diskutohet siç e kam sqaruar në “Irua-ul-Ghalil” (1811).

Ebu Muhamed bin Ma’ruf e transmetoi atë në “el-Xhuz (2/131)” të tij dhe el-Khatibi në “Tarikh Baghdad (12/377)” përmes Ibn Umerit, zinxhiri i tij i transmetimit është i mirë, tha Sujuti në “el-Xhemi el-Kabir (1/351/3)”, gjithashtu Ahmedi (6598) ka një hadith të ngjashëm nëpërmjet Ibn Umerit me një zinxhir të mirë të transmetimit.

3 Transmeton Muslimi (4/161), Tahaui në “el-Mushkil (2/370-371)”, Ahmedi (6/361), (6/434) dhe Bejhaki (7/231), Sheukani tha se thënia se hadithi transmetohet vetëm nga Seid bin Ebi Ejubi është gabim i madh, gjithashtu Hejeueh bin Shurejh dhe Jahja bin Ejubi e transmetuan atë tek Tahaui dhe Ibn Lahi’ah tek Ahmedi, të tretë transmetuan nga Ebul Esued, prandaj Hafidh Ibn Haxheri tha: “Hadithi është pa dyshim i saktë.” (Fet’h-ul-Bari (9/254)).

Disa e kuptuan se kjo është në kundërshtim me hadithin e Ebu Seidit ku jehudët pohonin se azli është vrasje e fëmijëve. Atëherë ai tha:

“Jehudët kanë gënjyer sepse sikur të dëshironte Allahu që ta krijojë, ti nuk mundesh ta ndalosh këtë.”

Të dy hadithet nuk janë kundërshtues mes veti, thonë dijetarët hulumtues. Kombinimi më i mirë ishte i Ibn Haxherit ku ai tha:

“Fakti se jehudët gënjejnë dhe se veprimi është vrasje e lehtë e fëmijëve kërkon që veprimi në të vërtetë të shihet si vrasje e fëmijëve, por një e lehtë në krahasim me atë që fëmija të varroset i gjallë. Kjo dëshmon se veprimi fare nuk ka të njëjtin gjykim si vrasja e fëmijëve prandaj nuk ka pasoja. Arsyeja që qëndron pas emrit është azli, dhe “vrasja e fëmijës” do të thotë se nuk ndodh lindja e fëmijës. Disa thanë se veprimi quhet kështu për qëllime krahasuese. Pasi që ajo pengon lindjen e fëmijës, kjo kujton vrasjen e fëmijëve.” (Fet’h-ul-Bari (9/254)).

Ibnul Kajimi ka thënë: “Jehudët mendonin se azli ishte i njëjtë sikurse vrasja e fëmijëve, prandaj ai i përgënjeshtroi ata për këtë dhe tha se Allahu krijon atë që Ai kishte vendosur në çdo rast. Fakti se veprimi quhet “varrosja e porsalindurve për së gjalli fshehtazi është sepse burri e praktikon azlin për të mos pasur fëmijë. Rrjedhimisht ai ka të njëjtin qëllim si personi që varrosë fëmijën e tij të gjallë. Dallimi është se ky i fundit me të vërtetë vret një fëmijë në çdo mënyrë, ndërsa i pari vetëm ka për qëllim azlin dhe prandaj i referohet emri.” (Tehdhib-us-Sunen (3/85)).

Krahasimi i përmendur në hadith tregon se azli është një veprim i urryer. Ibn Hazmi e përdori të njëjtën hadith për të argumentuar ndalimin e veprës, diçka për të cilën dijetarët e refuzuan atë pasi që ndalimi në hadith është abstrakt. Vetëm për shkak se një veprim quhet “varrosja e porsalindurve për së gjalli fshehtazipër qëllim krahasues nuk do të thotë se kjo është e ndaluar, tha Hafidh Ibn Haxheri.

Ibn Khuzejmeh ka transmetuar nga el-‘Ala, nga babai i tij i cili tha: “E pyeta Ibn Abbasin për azlin, ai besonte se ky veprim është i padëmshëm.” (Hadith Ali bin Huxhr (3/33), zinxhiri i transmetimit është i saktë).

4 Bukhari (9/251-252), Muslimi (1438), Nesai në “el-‘Ishrah (1/82)” dhe Ibn Mandeh në “et-Teuhid (2/60)”.

Hafidh Ibn Haxheri tha kur shpjegoi transmetimin tjetër: “Ai ﷺ tregoi se nuk e kishte ndaluar azlin në mënyrë specifike por ishte më mirë të mos e praktikonin atë. Azli bëhej për shkak të frikës nga shtatzënia. Frika është e panevojshme sepse nëse Allahu ka vendosur që një fëmijë të lindë, azli nuk mundet ta ndalojë atë. Dalja e spermës mund të bëhet pa e ndier burri pas së cilës fëmija krijohet. Askush nuk mund ta ndalojë atë që ka vendosur Allahu.” (Fet’h-ul-Bari).

Ky udhëzim vlente në lidhje me azlin në atë kohë. Në ditët e sotme ka mjete kontraceptive që pengojnë krejtësisht fekondimin, kastrimi sugjestiv dhe prezervativët, ndërsa hadithi është i parëndësishëm në këtë çështje dhe mbetet i rëndësishëm në dy çështjet e para që u përmendët.

Pavarësisht nga kjo mendoj se azli është i urryer përderisa që nuk shtohet edhe një shkak tjetër përkatësisht qëllimi i kufarëve me azlin si frikë nga varfëria, shpenzimet shtesë dhe rritja e vështirë e fëmijëve. Në këtë rast veprimi është i ndaluar dhe jo vetëm i urryer sepse atëherë qëllimi është i njëjtë me kufarët kur ata i mbytën fëmijët e tyre nga frika e varfërisë e cila është e njohur mirë. Por nëse gruaja është e sëmurë dhe mjeku ka frikë se ajo do të sëmurët edhe më shumë gjatë shtatzënisë eventuale, asaj i lejohet të përdorë kontracepsionin për momentin. Dhe nëse sëmundja është fatale dhe ajo rrezikon të vdesë, ajo duhet të sterilizojë veten për të shpëtuar jetën e saj – dhe Allahu e di më mirë.

Shpërndaje: