Xhinët dhe njerëzit i kam krijuar vetëm që të Më adhurojnë. [Edh-Dharijat 51:56]

A lejohet festimi i Mevludit?

Imam Muhammed bin Salih bin Uthejmin (v. 1421)

Burimi: Fetaua Ulemail-Beledil-Haram, fq. 996-997

Përgatiti: www.perlatmuslimane.com

Pyetje: “Cili është gjykimi për festimin e ditëlindjes së profetit salAllahu alejhi ue selem?”

Përgjigje: “Fillimisht duhet ditur se nuk është e sigurt njëqind për qind se kur është nata e lindjes së të dërguarit salAllahu alejhi ue selem. Në fakt, disa nga shkencëtarët bashkëkohorë thonë se ajo ishte data e nëntë e muajit Rabi’ul-Euuel, e jo e dymbëdhjeta. Historikisht kjo tregon  se të festuarit e ditës së dymbëdhjetë të Rabi’ul-Euel, është krejtësisht e pabazë.

Pastaj, sa i përket këndvështrimit të bazuar në Sheriat, ky veprim gjithashtu është i pabazë. Po të ishte ky veprim prej Sheriatit të Allahut, profeti salAllahu alejhi ue selem do ta kishte vepruar ose do ta kishte informuar umetin e tij për këtë. Sikurse ai ta kishte vepruar këtë apo ta kishte porositur umetin që ta vepronin këtë, atëherë do të ishte e ruajtur dhe e përcjellë deri tek ne, sepse Allahu thotë:

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ

“Sigurisht, Ne e kemi shpallur Kuranin dhe sigurisht Ne do ta ruajmë atë.” 15:9

Pasi që nuk u veprua kjo gjë, është e qartë se festa në fjalë nuk i përket fesë së Allahut. Nëse kjo nuk i përket fesë së Allahut, nuk është e lejuar për ne që ta adhurojmë Allahun me të dhe të kërkojmë t’i afrohemi Allahut me të. Si mund të jetë e lejueshme për ne robërit që të shpikim rrugë të cilat të themi kushtimisht se na afrojnë tek Allahu, kur Allahu veçse ka ligjësuar rrugën e caktuar e cila na afron tek Ai, pra rrugën me të cilën erdhi i dërguari i Allahut salAllahu alejhi ue selem?! Me veprime të tilla i kundërvihet asaj çfarë i takon Allahut: të ligjësuarit e gjërave në fenë e Tij, duke mos qenë prej saj. Gjithashtu, të veprohet ashtu përgënjeshtrohen Fjalët e Allahut:

الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي

 “Sot jua përsosa fenë tuaj, e plotësova dhuntinë Time ndaj jush.” 5:3

Nëse kjo festë do të ishte pjesë plotësuese e fesë, është e patjetërsueshme që kjo të bëhej para vdekjes së të dërguarit salAllahu alejhi ue selem. E në qoftë se nuk është pjesë plotësuese e fesë, atëherë nuk ka mundësi që kjo të jetë prej fesë, assesi, ngase Allahu thotë:

الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ

“Sot jua përsosa fenë tuaj.” 5:3

Nëse dikush pretendon se festimi i mevludit është pjesë plotësuese e fesë, edhe pse kjo gjë ka lindur pas vdekjes së profetit salAllahu alejhi ue selem, atëherë ky njeri veçse e përgënjeshtron  këtë ajet. S’ka dyshim se ata që e festojnë mevludin, e bëjnë këtë nga nderimi, dashuria dhe ndjenjat që kanë për profetin salAllahu alejhi ue selem. Të gjitha ato cilësi janë adhurime, nderimi i profetit salAllahu alejhi ue selem është adhurim, dashuria ndaj tij është adhurim, madje nuk plotësohet imani i besimtarit përderisa të mos jetë profeti alehis-salatu ues-selam më i dashur tek ai sesa çdo krijesë tjetër. Ndjenja e dashur ndaj profetit salAllahu alejhi ue selem është prej fesë, sepse kjo nxitë që t’i kthehesh Sheriatit të Tij. Prandaj, për këtë arsye festimi i Mevludit konsiderohet se është adhurim, ngase bëhet për t’iu afruar Allahut dhe për ta nderuar të dërguarin salAllahua lejhi ue selem. Pastaj, në qoftë se ky është adhurim, absolutisht është e palejueshme që të shpiket diçka që nuk i përket fesë së Allahut, andaj Mevludi është bidat dhe veprim i ndaluar.

Pos kësaj, ne kemi dëgjuar se në këto festime bëhen mëkate të mëdha, të cilat nuk pranohen as nga Sheriati e as nga ndjenja e pastër dhe mendja e shëndoshë. Ata lexojnë vargje në të cilat ekzagjerohet nderimi i të dërguarit salAllahu alejhi ue selem aq shumë sa që në disa raste e bëjnë më të madh se Allahun, Allahu na ruajttë. Gjithashtu dëgjojmë se prej budallallëkut të disa festuesve të Mevludit ndodh që kur ta lexojnë thënien “lindi Mustafai”, të gjithë ngrihen në këmbë dhe thonë: “Shpirti i të dërguarit është tani me ne dhe si nderim ne ngrihemi në këmbë për të.” Kjo është marrëzi e qartë. Shokët e tij kurrë nuk ngriheshin në këmbë për të gjatë gjithë jetës së tij, ata kishin dashurinë dhe nderimin më të fortë për të sesa ne. Kjo nuk është mirësjellje, sepse i dërguari salAllahu alejhi ue selem e urrente ngritjen në këmbë për të gjatë kohës kur ai ishte gjallë, po çfarë të themi për këto mite të shpikura?!

Shpërndaje: