Imam Muhamed bin Salih bin Uthejmin (v. 1421)
El-Kaulul-Mufid ‘Ala Kitabit-Teuhid (1/559)
Përktheu: Valdet Gashi
www.perlatmuslimane.com
Besëtytnia bie ndesh me teuhidin në dy këndvështrime:
1. Personi që ndikohet nga besëtytnia nuk mbështetet tek Allahu. Ai e zhvendos mbështetjen e tij tek diçka tjetër përveç Allahut.
2. Personi që ndikohet nga besëtytnia lidhet me shkaqe të pavërteta, madje shpesh imagjinare dhe fantaza. Çfarë ka të bëjë një faktor i tillë me atë që ndodh në realitet?
Nuk ka asnjë dyshim se kjo është mangësi në teuhid sepse teuhidi është adhurim dhe kërkim i ndihmës.
Allahu -te ala- thotë:
“Vetëm Ty të adhurojmë dhe vetëm prej Teje ndihmë kërkojmë.” El-Fatiha, 1:5
Dhe thotë Allahu:
“Adhuroje Atë dhe mbështetu tek!” Hud, 11:123
Pra besëtytnia është e ndaluar dhe siç u tha, ajo e kundërshton teuhidin.
Personi që ka besëtytni mund të bjerë në njërën nga këto dy gjendje:
1. Ai i përgjigjet besëtytnisë dhe i braktis veprat për shkak të saj. Ky është lloji më i rëndë i besëtytnisë dhe pesimizmit.
2. Ai vepron por me brengë, frikë dhe ankth se besëtytnia mund të ndikojë. Ky është më i lehtë se i pari.
Pot të dyja gjendjet tregojnë për mangësi në teuhid dhe janë të dëmshme për robin.
Bëj atë që duhet, mbështetu tek Allahu -azze ue xhel- dhe mos ki mendime të këqija për Të!