Imam Muhamed bin Salih bin Uthejmin (v. 1421)
Mexhmu-ul-Fataua (17/345-346)
Përktheu: Valdet Gashi
www.perlatmuslimane.com
Pyetje: Cili është gjykimi i ngushëllimeve? Si duhet bërë ato?
Përgjigje: Është prej sunnetit që të ngushëllojmë personin që është goditur me fatkeqësi. Kjo sjell shpërblim. Ai i cili e ngushëllon personin e goditur me fatkeqësi i jepet një shpërblim përkatës sikurse atij (që është goditur me fatkeqësi).
Gjëja më e mirë për të thënë është ajo që përmendet në sunnet:
اصبر و احتسب، فإن لله ما أخذ، و له ما أبقى، و كل شيء عنده بأجل مسمى
“Duro dhe shpreso shpërblimin e Allahut. “Vërtet, e Allahut është ajo që Ai merr dhe Atij i takon ajo që Ai jep, dhe çdo gjë tek Ai është me një afat të caktuar.”
Usame ibn Zejd ibn Harithe -radijAllahu anhu- tregon se njëra prej vajzave të profetit ﷺ i çoi fjalë atij: “Djali im po vdes prandaj eja sa më shpejt!”
Ai ﷺ i dërgoi selam dhe e porositi me këto fjalë:
“Vërtet, e Allahut është ajo që Ai merr dhe Atij i takon ajo që Ai jep, dhe çdo gjë tek Ai është me një afat të caktuar, andaj le të bëjë durim dhe të shpresojë shpërblimin e Allahut!”
Transmeton Bukhari dhe Muslimi.
Megjithatë, lejohet të thuhet diçka tjetër si:
“Allahu ua shtoftë shpërblimin tuaj, e përmirësoftë ngushëllimin tuaj dhe e faltë të të vdekurin tuaj.”
Sepse nuk ka argumente specifike se çfarë duhet thënë.
Hadithi i plotë:
Usame ibn Zejd ibn Harithe -radijAllahu anhu- tregon se njëra prej vajzave të profetit ﷺ i çoi fjalë atij: “Djali im po vdes prandaj eja sa më shpejt!”
Ai ﷺ i dërgoi selam dhe e porositi me këto fjalë:
“Vërtet, e Allahut është ajo që Ai merr dhe Atij i takon ajo që Ai jep, dhe çdo gjë tek Ai është me një afat të caktuar, andaj le të bëjë durim dhe të shpresojë shpërblimin e Allahut!”
Vajza e profetit ﷺ e dërgoi përsëri dhe i betohet që të vijë. Profeti ﷺ u ngrit në këmbë, e me të ishin: Sa’d ibn Ubadeh, Muadh ibn Xhebeli, Ubej ibn Ka’bi, Zejd ibn Thabiti dhe disa burra të tjerë. Kur profeti ﷺ erdhi te vajza e tij, e mori djaloshin në prehrin e vet, djaloshi po merrte frymë i shqetësuar dhe trupi i dridhej, profetit ﷺ filluan t’i rridhnin lotët rrëke.
Sa’di i tha: “Ç’është kjo, o i dërguari i Allahut?
Ai ﷺ tha: “Kjo është mëshirë të cilën Allahu e vendos në zemrat e robërve të Tij.”
Kurse në një transmetim tjetër thuhet: “Kjo është mëshirë të cilën Allahu e vendos në zemrat e robërve të Tij të cilëve dëshiron, dhe padyshim që Allahu mëshiron nga robërit e Tij, ata që janë të mëshirshëm ndaj të tjerëve.”
Transmeton Bukhari dhe Muslimi.
Enesi -radijAllahu anhu- rrëfeu se profeti ﷺ kaloi pranë një gruaje e cila vajtonte pranë një varri dhe i tha: “Kije frikë Allahun dhe bëj durim!”
Ajo tha: “Largohu prej meje sepse ty nuk të ka goditur ajo që më ka goditur mua.”
Ajo nuk e njohu atë ﷺ. I treguan se ai ishte profeti ﷺ. Ajo menjëherë shkoi tek shtëpia e profetit ﷺ, tek e cila nuk gjeti roje dhe i tha: “Nuk të njoha.”
Ai ﷺ i tha: “Me të vërtetë, durimi është në goditjen e parë.”
Transmeton Bukhari dhe Muslimi.