“Nuk i kam krijuar xhinët dhe njerëzit veçse që të më adhurojnë Mua.” [Edh-Dharijat 51:56]

Dashuria dhe urrejtja për hir të Allahut!

Alameh Abdul-Aziz bin Muhammed es-Selman (v. 1422)

Burimi: Mauarid-udh-Dhiman li Durus-iz-Zaman (1/712-713)

Përktheu: Valdet Gashi

www.perlatmuslimane.com

Shejkh Hamad bin Atik (rahimehullah) ka thënë:

”Një nga detyrat kryesore të besimtarit është dashuria ndaj Allahut, dashuria ndaj të gjitha fjalëve dhe veprave, të dukshme dhe të fshehura, që Allahu i do, si dhe dashuria dhe besnikëria ndaj personave të cilët Allahu i  do, duke përfshirë engjëjt dhe njerëzit e mirë. Përveç kësaj, ai është i detyruar të urrejë të gjitha fjalët dhe veprat, të dukshme dhe të fshehura, të cilat i urren Allahu si dhe ata që i kryejnë ato. Kur ky parim të rrënjoset në zemrën e besimtarit, ai nuk do të ndjehet rehat me armikun e Allahut, nuk do të ulet me të apo të jetojë me të. Ai në të vërtetë do të ndjehet keq vetëm nëse e sheh atë.

Përderisa ky parim është dobësuar dhe larguar në zemrat shumë njerëzve, ata qëndrojnë ndaj robërve të devotshëm të Allahut sikurse me armiqtë e Tij. Ata iu buzëqeshin të gjithë atyre armiqve. Vendi luftues është bërë si vend islamik. Nuk ka frikë më ndaj zemërimit të Allahut. Çfarë thonë ata kur shohin jomuslimanët ua mësyjnë muslimanëvë dhe të rinjtë ua mësyjnë vendeve joislame.

Kur sprova e dunjasë është rritur dhe është bërë shqetësimi dhe interesimi më i madh i muslimanëve, ata kanë filluar të ndjekin atë dunja dhe ndiejnë uri pas saj, qofte edhe duke hidhëruar Allahun. Si pasojë, ata udhëtojnë në vendet e armiqve të Allahut dhe përzihen me ta. Shejtani ua ngatërruar fenë e tyre, saqë kanë harruar besën që Allahu e ka bërë me ta. Për shembull, Allahu ka thënë:

وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا

”Dhe çfarëdo që t’ju japë juve i dërguari, atë merreni dhe çfarëdo që ai ua ndalon juve, mos iu afroni.”1

أُولَئِكَ الَّذِينَ يَعْلَمُ اللّهُ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُل لَّهُمْ فِي أَنفُسِهِمْ قَوْلاً بَلِيغًا

“Allahu e di çka ata fshehin në zemrat e tyre. Po, ti largohu prej tyre, tërhiqu vërejtjen dhe thuaju fjalë që kanë ndikim te ta.”2

Disa komentues të Kuranit thanë se Allahu e ka urdhëruar profetin e Tij (salAllahu alejhi ue selem) që të qëndrojë larg nga hipokritët, që t’u flet atyre ashpër dhe të mos u buzëqesh atyre. Ai madje do ti takonte ata me fytyrë të mrrolur. Në qoftë se i tillë ishte rasti me hipokritët, të cilët jetonin me muslimanët, faleshin me ata, luftonin me ta dhe kryenin haxhin me ta, mund të pyesim veten se si do të ishte marrëdhënia ndaj atyre që udhëtojnë në vendet e jomuslimanëve, që jetojnë me ta, i vizitojnë ata në shtëpitë e tyre, i përshëndesin të parët me selam dhe u flasin me butësi atyre. Arsyetimi i tyre i vetëm është jeta e kësaj bote. Ndërsa Allahu nuk e ka bërë dunjanë si një arsyetim të vlefshëm. Allahu (Te ala) ka thënë:

قُلْ إِن كَانَ آبَاؤُكُمْ وَأَبْنَآؤُكُمْ وَإِخْوَانُكُمْ وَأَزْوَاجُكُمْ وَعَشِيرَتُكُمْ وَأَمْوَالٌ اقْتَرَفْتُمُوهَا وَتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسَاكِنُ تَرْضَوْنَهَا أَحَبَّ إِلَيْكُم مِّنَ اللّهِ وَرَسُولِهِ وَجِهَادٍ فِي سَبِيلِهِ فَتَرَبَّصُواْ حَتَّى يَأْتِيَ اللّهُ بِأَمْرِهِ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ

“Thuaj (o i dërguar): ”Në qoftë se etërit tuaj, djemtë tuaj, vëllezërit tuaj, bashkëshortet tuaja, farefisi juaj, pasuria që e fituat, tregtia që frikoheni se do të dështojë, vendbanimet me të cilat jeni të kënaqur, (të gjitha këto) janë më të dashura për ju se Allahu, se i dërguari i Tij dhe se lufta për në rrugën e Tij, atëherë, pritni derisa Allahu nuk vë në rrugën e drejtë njerëzit e prishur.”


1 59:7

2 4:63

3 9:24

Shpërndaje:

Dela på facebook
Dela på whatsapp
Dela på telegram